زمان طلایی مدیریت سلامت، برگ زرین دوره پرورش

فاخته- این دوره  که با رشد اسکلتی و عضلانی اولیه همراه است،زمینه ساز خروجی نهایی دوره پرورش نیز میگردد. بدن حیوان به شدت به دنبال پروتئین و انرژی برای ساخت و ساز می باشد. اگر تغذیه در این مرحله مطلوب  نباشد، ظرفیت ژنتیکی توسعه بدنی دام از دست رفته که در مراحل بعدی قابلیت جبران ندارد.
لذا اولویت تغذیه‌ای در این مرحله، تمرکز  بر پروتئین بالا ، مواد معدنی  و همچنین فیبر کافی برای سلامت گوارش می باشد.
در این مقطع زمانی ،ضریب تبدیل خوراک (FCR)  در بهینه‌ترین حالت ممکن بوده ولیکن رخدادهرگونه استرس  اعم از دمایی، بیماری یا تغییر ناگهانی و نامناسب جیره غذایی می‌تواند باعث توقف رشد و آسیب دائمی به منحنی رشد دام شود.
در کنار جیره متعادل ،مدیریت  پیشگیری (واکسیناسیون )بمنظور آماده‌سازی سیستم ایمنی دام والبته بدون ایجاد استرس نیز بسیار حائز اهمیت می باشد و  هرگونه رخداد بیماری‌هایی نظیربروسلوز، پاستورلوز و یا بیماری‌های ویروسی، در این مرحله باعث افت ناگهانی وزن می‌شوند. بنابراین دریافت واکسنهای ضروری و در زمان مناسب باعث  پیشگیری از فاکتورهای خطر موثر بر ضریب تبدیل خواهد شد.
زمان‌ انجام واکسیناسیون و مداخلات درمانی  در این دوره  باید بسیار با احتیاط و با رویکرد “حداقل آسیب” انجام شود؛ چرا که این ترکیبات بر متابولیسم تاثیر گذار بوده بگونه ایکه اثر بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌ها یا داروهای ضدالتهاب  بر میزان اشتها و عملکرد شکمبه، کاهش مصرف خوراک را بدنبال داشته ورسیدن به اهداف مورد نظر را کاهش می دهد.مدیریت انگل‌ها بعنوان یکی از حیاتی‌ترین موضوعات دیگر حوزه مدیریت پیشگیری است. انگل‌ها رقابت مستقیم در مصرف مواد مغذی مورد نیاز دام ایجاد می‌کنند.
پر واضح  است که برای دست یافتن به برگ طلایی اشاره شده، کوچکترین تغییر در رفتار (کم‌اشتهایی) نشانه یک بحران در منحنی رشد است.وآنچه که اهمیت  وهدف از پرداختن به مقوله فوق  را نمایان می‌کند این است که بسیاری از دامداران نمیدانند با صرفه جویی بی مورد و هزینه کرد  کمتر درخصوص خوراک مناسب یا عدم واکسیناسیون و پیشگیریهای لازم در این مرحله، نخواهند توانست در آینده با صرف خوراک بیشتر این عقب‌ماندگی را جبران کنندو این کار یکی از بزرگترین اشتباهات استراتژیک در این صنعت است.
 این تأثیرات سوء به طرق ذیل و مستقیما بر راندمان اقتصادی دوره پرورش  اثر می‌گذارند.ضریب تبدیل در مدیریت ضعیف بشدت متاثر خواهد بود چراکه بدن به جای عضله‌سازی، انرژی را صرف بقا می‌کند .
دیگر اینکه وقتی دام از دوره رشد خارج می‌شود، بهره‌وری متابولیک او برای ساخت عضله کاهش می‌یابد و اگر سعی یر جبران عقب‌ماندگی در اواخر دوره باشد، بدن دام به جای عضله، عمدتاً چربی می‌سازد و این خود مزید بر علت کاهش بازدهی شده؛ چونکه اولا ،هزینه تمام‌شده برای تولید یک کیلو چربی بسیار بیشتر از تولید یک کیلو عضله است  و ثانیا، بازار پسندی و خریدار برای گوشت چرب، کاهش می یابد.
از سویی دیگر با تضعیف سیستم ایمنی بدن  دام، زمینه  بروز بیماری‌های تنفسی، گوارشی یا انگلی افزایش یافته که هزینه های تحمیلی در این موارد، بسیار گران‌تر از هزینه های پیشگیرانه است.
در این اثنا هر دامی هم که در دوره رشد تلف شود، نه تنها ارزش خودش، بلکه تمام هزینه‌های خوراک و نگهداری که تا آن لحظه برایش صرف شده را نیز یک‌جا بر باد داده که آنهم مزید بر خسارات خواهد بود.

دکتر فردین حسین زاده