خلاء نحوه نظارت دامپزشکی و سوء استفاده برخی افراد در پوشش قصابی‌های روستایی

فاخته-امروزه با گسترش شهرها و بعضا اتصال نواحی روستایی حاشیه شهر به بافت شهری، فرصت طلبان را برآن داشته تا از خلاء نحوه نظارت دامپزشکی بر چرخه تامین و عرضه گوشت قرمز در روستاها بهره‌برداری نموده‌اند به‌گونه‌ای که تلقی بر آن شده در روستاها ذبح دام و رعایت اصول بهداشتی مربوط به آن تابع قوانین دامپزشکی نیست و عرضه گوشت فاقد مشخصات و هویت بهداشتی در آنجا امری عادی قلمداد می‌گردد.

اینان در سایه تسهیلات نانوشته دامپزشکی برای روستاها در این زمینه، در واقع با کشتار دام در خارج از کشتارگاه و با عرضه در حاشیه شهرها آن‌هم در همان مقیاس  و میزان قصابی های داخل شهر و چه بسا افزونتر، با عناوین پُرجاذبه ای مثل «بره محلی نر» و تازه، مبادرت به عرضه غیر مجاز گوشت قرمز می‌نمایند و بخش عمده ای از آن‌را برای مصرف شهرنشینان بفروش می رسانند.

با یک کنکاش جزئی در ضوابط و مقررات سازمان دامپزشکی و آیین نامه های مربوطه مشخص می‌شود که برخلاف باور عمومی، روستا ها هم از این امر مستثنی نبوده  و در این‌خصوص می‌بایست تابع ضوابط بهداشتی مربوطه باشند و حتی در برخی نقاط چالش برانگیز نظیر حواشی شهرها موضوع اهمیتی  مضاعف می یابد؛ از آن جمله می‌توان به  آیین نامه نظارت بهداشتی سازمان دامپزشکی اشاره نمود که حاکی از ضرورت و نحوه ورود به این امر در نواحی  پرمخاطره می باشد.

مستفاد از تبصره بند 2 آیین نامه اشاره شده که تصریح میدارد  در روستاهایی‌که فاقد کشتارگاه می باشند در صورتی‌که  به تشخیص سازمان، کشتارگاه‌های مجاور نتوانند به آن محل‌ها گوشت برسانند، کشتار دام با رعایت دستورالعملهای بهداشتی سازمان برای مصرف اهالی محل مجاز است  بطریق اولی، لزوم حضور جدی نظارت بهداشتی در مناطق حاشیه ای شهر و تقیّد مراکز مزبور به تامین لاشه های بهداشتی دام و از شبکه مجاز، خواهد بود.