بر سفره شفا بخش امام حسین(ع) ، سلامت مردم عزادار امانت است و کرامت

"محرم و صفر داغ ۱۴۰۵" و مسئولیتی که در کنار عشق، دوچندان می‌شود

فاخته-  در این روزها، سفره‌های حسینی تنها محل اطعام نیستند؛ جلوه‌ای از عشق، همدلی، کرامت و ارادت به مکتب حضرت اباعبدالله الحسین(ع) هستند.

غذای نذری در فرهنگ ایرانی و اسلامی تنها یک وعده غذا نیست. هر دانه برنج، هر لقمه خورش، هر کاسه آش و هر جرعه شربت، حامل نیتی پاک و دعایی از عمق جان است. نذر، زبان بی‌کلام محبت است؛ پیوندی میان دل‌های عاشق و مردمی که زیر پرچم سیدالشهدا(ع) گرد هم می‌آیند.

اما در کنار این شکوه معنوی، مسئولیتی بزرگ نیز وجود دارد؛ مسئولیتی که شاید کمتر از اصل نذر اهمیت نداشته باشد: حفظ سلامت مردم.

محرم امسال در شرایطی فرا رسیده که بسیاری از مناطق کشور روزهای کم‌سابقه‌ای از گرما را تجربه می‌کنند. تیرماه ۱۴۰۵ با دماهای فراتر از میانگین سال‌های گذشته، زنگ هشداری جدی برای فعالان حوزه سلامت، مسئولان بهداشتی، خادمان هیأت‌ها و برگزارکنندگان مراسم مذهبی به شمار می‌رود.

گرما اگرچه نمی‌تواند از شور حسینی مردم بکاهد، اما می‌تواند سلامت مواد غذایی را تحت تأثیر قرار دهد. مواد پروتئینی، غذاهای پخته‌شده، نوشیدنی‌ها و حتی مواد اولیه در صورت نگهداری نامناسب، در مدت کوتاهی در معرض فساد قرار می‌گیرند. همین مسئله اهمیت رعایت اصول بهداشتی را بیش از هر زمان دیگری برجسته می‌کند.

در حقیقت، خدمت به عزاداران تنها به پخت و توزیع غذا محدود نمی‌شود. خدمت واقعی آن است که غذایی سالم، ایمن و مطمئن به دست مردم برسد. همان‌گونه که نیت خالصانه در تهیه نذری اهمیت دارد، رعایت بهداشت نیز بخشی از احترام به حقوق مردم و حرمت سفره کرامت و شفابخش امام حسین(ع) است.

فرهنگ عاشورا، فرهنگ مسئولیت‌پذیری است. در مکتب سیدالشهدا(ع)، حفظ کرامت انسان‌ها جایگاهی والا دارد. از همین رو، توجه به سلامت عزاداران را نیز می‌توان ادامه همان مسیر نورانی دانست. چه بسا امروز رعایت یک نکته بهداشتی، جلوگیری از یک آلودگی غذایی یا پیشگیری از یک مسمومیت، مصداقی از خدمت صادقانه به بندگان خدا باشد.

در این میان، نقش بازرسان دامپزشکی و کارشناسان بهداشت نیز بسیار ارزشمند است. حضور آنان در آشپزخانه‌های نذری، مراکز تهیه غذا، ایستگاه‌های صلواتی و هیأت‌های مذهبی، صرفاً یک وظیفه اداری نیست؛ بلکه تلاشی برای صیانت از سلامت عمومی جامعه است.

این مراقبت‌ها در روزهای گرم تابستان اهمیتی مضاعف پیدا می‌کند. نظارت بر کیفیت مواد اولیه، کنترل شرایط نگهداری مواد غذایی، بررسی بهداشت فردی عوامل تهیه غذا و اطمینان از سلامت آب مصرفی، همگی حلقه‌هایی از زنجیره‌ای هستند که در نهایت به سلامت مردم ختم می‌شوند.

از سوی دیگر، مسئولان هیأت‌ها و خادمان حسینی نیز می‌توانند با رعایت چند اصل ساده اما حیاتی، سهم بزرگی در حفظ سلامت عزاداران داشته باشند؛ استفاده از مواد اولیه تازه و استاندارد، پخت غذا در شرایط بهداشتی، توزیع سریع پس از آماده‌سازی، جلوگیری از نگهداری طولانی‌مدت غذا در دمای محیط و استفاده از ظروف مناسب از جمله این موارد است.

 رسانه های تخصصی برخط و مردم نیز بخشی از این مسئولیت مشترک را بر عهده دارند. آگاهی عمومی نسبت به مسائل بهداشتی می‌تواند از بسیاری از مشکلات جلوگیری کند. جامعه‌ای که سلامت را بخشی از فرهنگ دینی و اجتماعی خود بداند، کمتر در معرض آسیب قرار خواهد گرفت.

محرم، ماه آگاهی است؛ ماهی که در آن درس مسئولیت، فداکاری و توجه به حقوق دیگران بار دیگر مرور می‌شود. 
چه زیباست که این آموزه‌ها در سفره‌های نذری نیز جلوه پیدا کند؛ سفره‌هایی که علاوه بر عطر محبت، بوی اطمینان و سلامت نیز از آن‌ها به مشام برسد.

در روزهایی که گرمای تابستان بر شهرها سایه افکنده است، هر اقدام بهداشتی می‌تواند از رنج یک خانواده جلوگیری کند و هر دقت و مراقبتی می‌تواند سلامت ده‌ها و صدها نفر را تضمین نماید.

زیباترین نذر آن است که هم دل مردم را شاد کند و هم سلامت آنان را حفظ نماید. غذای نذری زمانی به کامل‌ترین جلوه خود می‌رسد که در کنار اخلاص و عشق، با مسئولیت‌پذیری و رعایت اصول بهداشتی همراه باشد.

محرم امسال، بیش از همیشه باید به یاد داشته باشیم که بر سفره کرامت امام حسین(ع) ، سلامت مردم امانت است ؛ امانتی ارزشمند که حفظ آن، خود عبادتی بزرگ و خدمتی ماندگار در مسیر عاشورا به شمار می‌آید.

و چه زیباست اگر در کنار اشک بر مصائب کربلا، مراقب لبخند سلامت مردمی باشیم که مهمان سفره‌های حسینی هستند؛ چرا که در مکتب امام حسین(ع)، عشق به خدا و خدمت به خلق، دو روی یک حقیقت‌اند./ 965

علیرضا کیهان‌پور