فاخته- به نظر من وقت آن رسیده است که یک سؤال جدی را از خودمان، از مسئولان و از مدیران حوزه دامپزشکی کشور بپرسیم: چرا ما نمیتوانیم مشکلاتمان را حل کنیم؟ چرا ما نمیتوانیم مشکلاتمان را حل کنیم؟
ما مشکل را میشناسیم.
سالهاست درباره آن حرف زدهایم.
کارشناس و متخصص داریم.
تجربه داریم.
راهکار هم داریم.
پس چرا مشکل همچنان باقی است؟
چرا هر سال در روز ملی دامپزشکی همان مشکلات سالهای قبل را دوباره مطرح میکنیم و برای آنها سخنرانی میکنیم، اما سال بعد دوباره همان مشکلات سر جای خودشان هستند؟
بالاخره چه کسی باید پاسخگو باشد؟
من معتقدم وقت آن رسیده که روز ملی دامپزشکی از یک مناسبت تشریفاتی خارج شود و به یک روز واقعی برای پاسخگویی و ارزیابی عملکرد تبدیل شود.
پیشنهاد من بسیار روشن است
بیاییم از چهاردهم مهرماه هر سال، فقط یک یا دو مشکل اساسی و اولویتدار جامعه دامپزشکی کشور را انتخاب کنیم.
نه ده مشکل، نه صد مشکل.
یک یا دو مشکل مشخص، با راهکار مشخص، مسئول مشخص و زمان مشخص.
از پانزدهم مهرماه، سال کاری جدید آغاز شود.
مسئولان مربوطه یک سال فرصت داشته باشند تا آن مشکلات را حل کنند.
و در چهاردهم مهرماه سال بعد، دیگر نیاییم همان مشکل را دوباره مطرح کنیم.
بیاییم کارنامه بدهیم؛
بگوییم:
این مشکل حل شد.
این قسمت انجام شد.
این قسمت باقی مانده و دلیلش این است.
اگر قانون مانع بوده، بگوییم.
اگر بودجه مانع بوده، بگوییم.
اگر ضعف مدیریتی بوده، بگوییم.
اگر دستگاه دیگری مانع اجرای کار شده، آن را شفاف اعلام کنیم.
اما دیگر نمیتوانیم بپذیریم که یک مشکل را ده سال، بیست سال یا بیشتر بشناسیم و همچنان فقط درباره آن جلسه برگزار کنیم و حرف بزنیم.
کشور با جلسه اداره نمیشود؛ با تصمیم، اجرا و نتیجه اداره میشود.
خطاب من به مسئولان:
آقای رئیسجمهور،
آقای وزیر جهاد کشاورزی،
آقای رئیس سازمان دامپزشکی کشور،
و همه مدیرانی که مسئولیتی در این حوزه دارند؛
جامعه دامپزشکی کشور از شما انتظار معجزه ندارد.
انتظار ندارد همه مشکلات یکشبه حل شود.
اما انتظار دارد هر سال حداقل چند مشکل واقعی حل شود.
اگر مدیری نمیتواند مشکلی را حل کند، باید مشخص شود چرا.
اگر اختیار ندارد، باید اختیار لازم به او داده شود.
اگر قانون مشکل دارد، قانون اصلاح شود.
اگر ساختار مشکل دارد، ساختار اصلاح شود.
اگر مدیر توانایی حل مسئله را ندارد، مدیر دیگری انتخاب شود.
اما اینکه مشکل را بشناسیم، راهکارش را هم داشته باشیم و سالها هیچ اتفاقی نیفتد، قابل قبول نیست.
یک پیشنهاد برای تغییر نگاه
بیاییم چهاردهم مهرماه را تبدیل کنیم به روز کارنامه دامپزشکی کشور.
در این روز، مسئولان به جای اینکه فقط از فعالیتهای انجامشده سخن بگویند، پاسخ دهند:
در یک سال گذشته کدام مشکل اساسی را حل کردهاید؟
اگر یک مشکل حل شده است، همان را جشن بگیریم.
اگر دو مشکل حل شده است، به همان دو افتخار کنیم.
اما اگر هیچ مشکلی حل نشده است، شجاعت داشته باشیم و بگوییم:
در این یک سال، نتوانستیم مشکل را حل کنیم.
این صداقت، بسیار ارزشمندتر از دهها گزارش پر از آمار و نمودار است.
۱۴ مهر و ۱۵ مهر
پیشنهاد من این است:
۱۴ مهر، پایان سال کاری دامپزشکی و روز ارائه کارنامه باشد.
و
۱۵ مهر، آغاز سال کاری جدید و شروع برنامه جدید برای حل مشکلات باشد.
در ۱۴ مهر هر سال، مشکلات حلشده را جشن بگیریم.
در همان روز، یک یا دو مشکل جدید را برای سال آینده انتخاب کنیم.
و سال بعد دوباره برگردیم و ببینیم چه کردهایم.
اگر این چرخه چند سال ادامه پیدا کند، بهتدریج اتفاقی میافتد که سالها منتظرش بودهایم:
مشکلات یکییکی از روی میز کنار میروند.
و روزی خواهد رسید که وقتی به گذشته نگاه میکنیم، ببینیم بخش بزرگی از مشکلاتی که سالها درباره آنها حرف میزدیم، دیگر وجود ندارند.
آن روز، چهاردهم مهر فقط یک روز در تقویم نخواهد بود.
آن روز، روز جشن گرفتنِ توانایی ما برای حل مشکلات خواهد بود.
من معتقدم جامعه دامپزشکی ایران آنقدر متخصص، باتجربه و توانمند دارد که اگر مدیریت صحیح، اراده و پاسخگویی در کنار این ظرفیت قرار بگیرد، میتواند بسیاری از مشکلات خود را حل کند.
بنابراین مطالبه من ساده است:
هر سال یک یا دو مشکل را انتخاب کنیم.
یک سال برای حل آنها فرصت بدهیم.
و سال بعد، به جای حرف زدن درباره همان مشکل، نتیجه را جشن بگیریم.
شاید وقت آن رسیده باشد که در روز ملی دامپزشکی، به جای اینکه فقط بگوییم:
«مشکلات زیادی داریم»،
بتوانیم بگوییم:
«امسال دو مشکل را حل کردیم.»
و این، به نظر من، میتواند یکی از مهمترین تغییرات در فرهنگ مدیریتی دامپزشکی کشور باشد.
۱۴ مهر؛ روزی برای پاسخگویی.
۱۴ مهر؛ روز ارائه کارنامه.
۱۴ مهر؛ روز جشن گرفتنِ مشکلات حلشده.
و از ۱۵ مهر:
شروع دوباره برای حل مشکلات بعدی.
کامیاب قیصربیگی
این پایگاه خبری بر اساس مجوز معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مشغول فعالیت است. این پایگاه خبری تابع قوانین جمهوری اسلامی ایران بوده و هر گونه برداشت از مطالب آن تنها با ذکر منبع مجاز می باشد.