یادداشت؛ علیرضا کیهان پور:
آیا زمان بازآفرینی نمایشگاههای دام، طیور و آبزیان فرا نرسیده است؟
از ریختوپاشهای پرهزینه تا نمایشگاههای هوشمند و مجازی
فاخته- نمایشگاههای تخصصی دام، طیور، دامپزشکی و آبزیان، طی چند دهه گذشته یکی از مهمترین ابزارهای معرفی فناوری، بازاریابی، توسعه صادرات و ایجاد ارتباط میان تولیدکنندگان، پژوهشگران و سرمایهگذاران بودهاند. هزاران قرارداد تجاری، انتقال فناوری و همکاریهای علمی از دل همین رویدادها شکل گرفته است.
با این حال، جهان امروز با جهان بیست سال پیش تفاوت اساسی دارد. انقلاب دیجیتال، اینترنت پرسرعت، هوش مصنوعی، واقعیت مجازی، پلتفرمهای ارتباطی و بازاریابی دیجیتال، مفهوم نمایشگاه را دگرگون کردهاند. اکنون این پرسش مطرح است که آیا مدل سنتی برگزاری نمایشگاهها همچنان پاسخگوی نیاز صنعت است یا زمان بازآفرینی آن فرا رسیده است؟
یکی از چالشهای امروز، افزایش تعداد رویدادهای مشابه است. بسیاری از شرکتها در طول یک سال ناچارند در چندین نمایشگاه با موضوعات نزدیک به هم شرکت کنند. این موضوع هزینههای قابلتوجهی برای اجاره غرفه، حمل تجهیزات، طراحی، تبلیغات، اسکان، رفتوآمد و نیروی انسانی ایجاد میکند؛ در حالی که بازده اقتصادی همه این رویدادها یکسان نیست.
از سوی دیگر، بسیاری از بازدیدکنندگان تخصصی نیز با محدودیت زمان و بودجه روبهرو هستند. وقتی رویدادهای مشابه پشت سر هم برگزار میشوند، ممکن است تعداد بازدیدکنندگان حرفهای در هر نمایشگاه کاهش یابد و کیفیت ارتباطات تجاری افت کند.
در چنین شرایطی، فناوریهای نوین میتوانند بخشی از راهحل باشند، نه جایگزین کامل نمایشگاههای حضوری، بلکه مکمل آنها.
نمایشگاههای مجازی این امکان را فراهم میکنند که تولیدکنندگان، شرکتهای دانشبنیان و خریداران از هر نقطه جهان بدون هزینههای سنگین سفر، با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. غرفههای سهبعدی، جلسات آنلاین، معرفی محصولات با ویدئو، گفتوگوی زنده، دریافت کاتالوگ دیجیتال و حتی امضای قراردادهای اولیه، اکنون به ابزارهای رایج تجارت تبدیل شدهاند.
هوش مصنوعی نیز میتواند نقش مهمی در ارتقای نمایشگاهها داشته باشد. سامانههای هوشمند قادرند بازدیدکنندگان را بر اساس نیازهایشان به غرفههای مرتبط هدایت کنند، جلسات تجاری را برنامهریزی کنند و حتی با تحلیل دادهها، میزان موفقیت هر رویداد را ارزیابی کنند.
فناوری «دوقلوی دیجیتال» (Digital Twin) میتواند کارخانهها، مزارع، مرغداریها و مراکز پرورش آبزیان را بهصورت مجازی در اختیار بازدیدکنندگان قرار دهد. بهجای انتقال تجهیزات سنگین به نمایشگاه، مخاطب میتواند با استفاده از فناوریهای تعاملی، عملکرد یک سامانه را از نزدیک مشاهده کند.
واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR) نیز تجربهای متفاوت ایجاد میکنند. بازدیدکننده میتواند بدون حضور در مزرعه یا کارخانه، فرآیند تولید خوراک دام، مدیریت یک مرغداری هوشمند یا یک سامانه پرورش آبزیان را بهصورت سهبعدی مشاهده کند.
موضوع مهم دیگر، پایداری و حفظ محیطزیست است.
کاهش چاپ کاتالوگهای کاغذی، استفاده از بلیتهای دیجیتال، ثبتنام الکترونیکی و حذف بخشی از حملونقل غیرضروری میتواند هزینهها و اثرات زیستمحیطی را کاهش دهد.
این به معنای حذف کامل نمایشگاههای حضوری نیست. ارتباط رودررو، مشاهده مستقیم تجهیزات و ایجاد اعتماد تجاری همچنان ارزشمند است.
اما شاید زمان آن رسیده باشد که تعداد رویدادهای تکراری کاهش یابد و به جای آن، نمایشگاههایی با کیفیت بالاتر، محتوای علمی غنیتر و فناوریهای پیشرفتهتر برگزار شوند.
مدل آینده میتواند ترکیبی باشد؛ چند نمایشگاه حضوری شاخص در سال، همراه با نمایشگاههای مجازی دائمی که در تمام طول سال فعال باشند.
در این مدل، شرکتها میتوانند محصولات خود را همواره در معرض دید مشتریان قرار دهند و تنها برای رویدادهای مهم، گردهمایی حضوری برگزار شود.
در نهایت، موفقیت یک نمایشگاه دیگر فقط با تعداد غرفهها یا وسعت فضای آن سنجیده نمیشود؛ بلکه با تعداد قراردادهای مؤثر، انتقال دانش، رضایت مشارکتکنندگان، جذب سرمایه، توسعه صادرات و میزان نوآوری آن ارزیابی خواهد شد.
آینده صنعت دام، طیور، دامپزشکی و آبزیان به رویدادهایی تعلق دارد که کمهزینهتر، هوشمندتر، سبزتر و اثربخشتر باشند.
کاهش ریختوپاشهای غیرضروری، استفاده از فناوریهای نوین و حرکت به سوی نمایشگاههای ترکیبی حضوری–مجازی، میتواند منابع مالی را به جای هزینههای تکراری، به سمت نوآوری، پژوهش و توسعه فناوری هدایت کند؛ مسیری که در نهایت به سود تولیدکننده، مصرفکننده و کل زنجیره تأمین خواهد بود./ 997
علیرضا کیهانپور
دسترسی سریع
بخش های مفید
راه های ارتباطی
