یادداشت؛ دکتر امیرحسین مشرفی:
دامپزشکی حرفه‌ای حیاتی که هنوز سهم شایسته‌ای از حمایت ندارد...
فاخته- مازندران؛ دامپزشکی را نمی‌توان صرفاً حرفه‌ای برای درمان حیوانات دانست بلکه این دانش و تخصص، یکی از ارکان اساسی سلامت عمومی، امنیت غذایی، پایداری تولید و پیشگیری از بیماری‌های مشترک میان انسان و حیوان است. با این حال، پرسشی جدی پیش روی جامعه دامپزشکی قرار دارد: آیا جایگاه و میزان حمایت از این حرفه، متناسب با مسئولیت‌های گسترده و حیاتی آن است؟
واقعیت آن است که دامپزشکان در بخش‌های مختلف، از دامداری‌ها و مرغداری‌ها گرفته تا مراکز درمانی حیوانات خانگی، آزمایشگاه‌های تشخیصی، صنایع غذایی و عرصه‌های نظارتی، مسئولیت‌هایی بر عهده دارند که آثار آن مستقیماً به سلامت جامعه بازمی‌گردد. اما در بسیاری از موارد، میان این مسئولیت سنگین و میزان حمایت‌های اقتصادی، اجتماعی و حرفه‌ای از فعالان این حوزه، فاصله‌ای قابل تأمل وجود دارد.
کنترل بیماری‌های واگیر و مشترک، نظارت بر سلامت فرآورده‌های خام دامی، پیشگیری از خسارات اقتصادی ناشی از بیماری‌ها و تضمین سلامت محصولات غذایی، بخشی از مأموریت‌هایی است که بدون حضور مؤثر دامپزشکان امکان تحقق آن وجود ندارد.
با این وجود، نباید از یاد برد که تحقق این اهداف، تنها با تکیه بر مسئولیت‌پذیری و تعهد حرفه‌ای دامپزشکان امکان‌پذیر نیست. توسعه زیرساخت‌ها، تأمین تجهیزات، حمایت از نیروی انسانی متخصص و ایجاد شرایط مناسب برای فعالیت حرفه‌ای، از الزامات اساسی این مسیر است.
بخش خصوصی دامپزشکی، یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های کشور در ارائه خدمات تخصصی، تشخیصی و درمانی است. درمانگاه‌ها، بیمارستان‌ها، داروخانه‌ها و آزمایشگاه‌های دامپزشکی، در کنار سایر مراکز خدماتی، نقش مهمی در تکمیل زنجیره سلامت دام و جامعه ایفا می‌کنند.
اما این بخش نیز با چالش‌هایی روبه‌روست، از افزایش هزینه تجهیزات، مواد مصرفی و کیت‌های تشخیصی گرفته تا دشواری‌های اقتصادی، تعرفه‌های خدمات و ضرورت حفظ کیفیت حرفه‌ای.
در چنین شرایطی، ادامه فعالیت مراکز تخصصی و حفظ کیفیت خدمات، نیازمند نگاه حمایتی و واقع‌بینانه است. نمی‌توان از یک مرکز دامپزشکی انتظار داشت بالاترین سطح خدمات را ارائه کند، اما در سیاست‌گذاری‌های اقتصادی، هزینه‌های واقعی ارائه خدمت را نادیده گرفت.
و در نهایت، دامپزشکی، حرفه‌ای است که بخش مهمی از مسئولیت آن، پیشگیری از بحران‌هایی است که گاه آثار گسترده اقتصادی و اجتماعی به همراه دارند. با این حال، ارزش واقعی این حرفه نباید تنها در زمان شیوع بیماری‌ها، بروز بحران‌های بهداشتی یا تهدید امنیت غذایی آشکار شود.
جامعه دامپزشکی کشور، به‌ویژه نسل جوان و فعالان بخش خصوصی، شایسته برخورداری از حمایت‌هایی متناسب با مسئولیت‌های خود است.
امروز باید این پرسش را جدی‌تر از همیشه مطرح کرد: اگر دامپزشکی در خط مقدم سلامت انسان، حیوان و محیط‌زیست قرار دارد، چرا حمایت از آن هنوز به جایگاهی متناسب با این مسئولیت نرسیده است؟
پاسخ به این پرسش، نیازمند اقدام عملی، اصلاح سیاست‌ها و اراده‌ای مشترک برای ارتقای جایگاه حرفه دامپزشکی است.
حمایت از دامپزشکی، حمایت از دامپزشکان نیست، حمایت از سلامت مردم، امنیت غذایی و آینده‌ای پایدار برای جامعه است.
دکتر امیرحسین مشرفی
نماینده پایگاه خبری تحلیلی دامپزشکی فاخته در استان مازندران
دسترسی سریع
بخش های مفید
راه های ارتباطی
