عدم آماده سازی دانشجویان دامپزشکی در دانشگاه ها برای کار بالینی در مراکز درمانی باتوجه به نیاز های کشور 

فاخته- برای فارغ‌التحصیلی بایستی ۲۲۲ واحد رو پاس کرد واحد هایی که بیشتر در زمینه دام بزرگ و اطلاعات قدیمی و شرایط سالها پیش دارد و حتی در زمینه دام بزرگ هم تشخیص ها و درمان ها نامتناسب و بعضا متناسب با تکست ها و مطالب سالیان گذشته است و اصلا سویه های جدید بیماری و تشخیص های جدید بسته به شرایط اقلیمی کشور رو در بر ندارد.
 در زمینه «پت» و حیوانات خانگی و «اگزوتیک» هم اصلا اطلاعات زیادی به شما داده نمی شود این مطلب در زمینه شیلات طیور، زنبور عسل و... هم صدق می کند و دانشجو تنها با کار کردن زیاد و کاراموزی در مراکز درمانی خصوصی در خارج دانشگاه  می تواند تجربه و اطلاعات مفید و کاربردی کسب کند و تجربه کاری و رزومه برای خود بسازد. 
حتی بعضا دیده شده نسخه نویسی و داروشناسی کاربردی هم به دانشجو آموخته نمیشود !

 این در صورتی است که دانشجویان رشته پزشکی قبل از فارغ‌التحصیلی تمام مراحل نسخه نویسی تشخیص و درمان کیس های مختلف رو در دانشگاه می آموزند.

 نکته تلخ در این زمنیه این است که دانشگاه به هیچ وجه به شما دانش کاربردی برای وظیفه اصلی که تشخیص و درمان و راه گشایی از این مسئله باتوجه به دانش روز است را به دانشجو یاد نمی دهد و فقط با واحد های غیرکاربردی و درس های قدیمی که بیشتر هم در زمینه دام بزرگ با دانش قدیمی هست، دانشجو را سالها سرگرم می کند و وقتی موقع فارغ‌التحصیلی می رسد دانشجو ۲۲۲ واحد را پاس کرده ولی چیز زیادی در مورد تشخیص و درمان کیس ها و مدیریت آن نمی داند و فقط به اصطلاح واحد پاس کرده و نمره گرفته!

 وضعیت پایان نامه ها هم اکثرا به همین روال است و بیشتر، پایان نامه هایی غیر کاربردی با هزینه های نجومی برای دانشجو می ماند که به هیچ وجه به صنعت و درمان راه پیدا نمی کند و اگر دانشحو در زمان تحصیلش در مراکز درمانی کاراموزی نکند احتمالا قادر به انجام هیچ کار درمانی در مراکز نباشد و همه جا از شما میپرسند؛ «چه چیزی بلدی؟» 
و وقتی در جواب میگویید که با فلان معدل از فلان دانشگاه فارغ تحصیل شدم در جواب می‌شنوید که «خب که چه»؟ «چی بلدی کجاها کار کردی؟» 

و متاسفانه کار در این زمینه برای شما پایان می یابد و بایستی کاراموزی بدون حقوق و باشرایط بد را پشت سر بگذاری و تازه متوجه بشوید که نصف بیشتر واحد هایی که پاس کردید در هر زمینه ای اصلا کاربردی نبوده و فقط زمان را تلف کردید.

 متاسفانه تعامل بین صنعت و دانشگاه در زمینه دامپزشکی هنوز هم بعد از سالیان سال بوجود نیامده و تازمانی که این تعامل بوجود نیاید دانشجویان نه آماده فرصت های شغلی هستند و نه آماده انجام وظیفه اصلی شان یعنی تشخیص و درمان و پیشگیری.

در کشور های توسعه یافته که شعار «از مزرعه تا میز غذا هست» به این حقیقت و تعامل دست یافتند که دانشجو را باید برای مراحل مختلف در زمینه های مختلف چه دام بزرگ چه‌ کوچک چه شیلات و طیور و... آماده سازی کرد و بسته به نیاز کشور آنها را به خدمت گرفت ولی در کشور خودمان متاسفانه این تعامل وجود ندارد و تا زمانی که دانشگاه، دانشجو را در زمینه های مختلف آماده سازی نکند بحران های بیکاری، عدم وجود نیروی متخصص و مشکلات درمانی وجود خواهد داشت. به امید اصلاح نظام آموزشی دانشگاهی!