چرا بسیاری از حیوانات «مدفوع» میخورند؟
«مدفوع» برای بسیاری از حیوانات یک غذای عادی است. گوزنها مدفوع فیلهای آسیایی را میخورند، سگها و لمورها مدفوع انسان را میخورند و سمندرها مدفوع خفاش را میخورند. در کوههای «سییِرا دی گوآرا» در اسپانیا، بزهای ماده فضلهی پرندگان را میخورند، در حالی که در جنگل اقیانوس اطلس برزیل، موشها و صاریغها مدفوع سمور آبی را میخورند.
به گزارش فاخته به نقل از فرادید، در یک مطالعه در تانزانیا نیز دانشمندان خاطرنشان کردند کرکسهای کلاهپوش نسبت به مدفوع شیر غنی از پروتئین علاقه زیادی نشان میدهند.
حالا چرا عمل خوردن مدفوع یا کوپروفاژی تا این حد عادی شده؟ مدفوع جدای این که در کل یک ماده زائد بیفایده به شمار میآید، اما معمولاً حاوی کالری و مواد مغذی باارزش است. کوپروفاژی ممکن است به حیوانات کمک کند وقتی منابع غذایی معمولی آنها محدود است، کالری اضافه دریافت کنند یا موادی مغذی به دست آورند که به سختی در رژیم غذایی منظم آنها به دست میآید. مدفوع ممکن است حاوی باکتریهای روده هم باشد که مانند یک پروبیوتیک وحشی سیستم گوارشی را تقویت میکنند.
هانا رِمپِل، بومشناس دانشگاه تگزاس در آستِن میگوید: «مدفوع میتواند نقشهای متنوع زیادی برای حیاتوحش داشته باشد. این رفتار برای ما غیرقابلباور است، اما برای حیوانات بسیار مهم است.»
یک تقویتکننده مغذی
کوپروفاژی میتواند به معنای خوردن مدفوع خود هم باشد. گونههای مختلف خرگوش دوباره غذایشان را هضم میکنند تا مواد مغذی بیشتری دریافت کنند.
وقتی غذا کمیاب است، برخی گونهها، مانند گوزن شمالی در سوالبارد، نروژ، در تابستان کوتاه قطب شمال از فضولات غاز تغذیه میکنند. در زمستان، پیکاهای فلات در تبت، مدفوع پیکاهای اهلی را میخورند.
احتمالاً به دلایل مشابه، روباههای قرمز در پارک ملی کِرنگورمز اسکاتلند معمولاً مدفوع سگهای منطقه را میخورند و مدرک آن وجود DNA سگ در روباهها است. تحقیقات نشان میدهد مدفوع روباه بهویژه در سالهایی که طعمههای معمول روباهها کمیاب است سرشار از DNA سگها است.
تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی نشان میدهد مدفوع سگ بسیار مغذی است و محتوای کالری مشابهی با نخود پخته دارد.
دریای ویتامین
رمپل حین غواصی میان صخرههای مرجانی اطراف بونیر، جراحماهی و طوطیماهی را در حالی دید که به سمت گلولههای مدفوع دستههای بزرگ ماهیهای کرومیس قهوهای به سرعت حرکت میکردند. این رفتار قبلاً در برخی صخرههای هند و اقیانوس آرام مشاهده شده بود.
رمپل به یاد میآورد: «من دو ماهی را حین دعوا بر سر مدفوع دیدم.» طبق شمارش او و همکارانش تقریباً ۸۵ درصد از گلولههای مدفوع کرومیس قهوهای توسط ماهیها خورده میشد که