نگهداری هم‌زمان و غیرایمن سگ و گربه در محیط‌های مسکونی می‌تواند انسان را در معرض بیماری‌های مشترک قرار دهد

به گزارش فاخته از میزان، نگهداری سگ و گربه در خانه‌های کوچک، اگر بدون رعایت اصول بهداشتی و دامپزشکی باشد، می‌تواند خطر انتقال بیماری‌های مشترک انسان و حیوان را افزایش دهد. این خطر‌ها شامل هاری، انگل‌های گوارشی، عفونت‌های پوستی، سالک و آلودگی محیط با مدفوع و مو است. در فضا‌های محدود، تماس نزدیک‌تر اعضای خانواده با حیوان و سطح آلوده، احتمال ابتلا را بیشتر می‌کند؛ به‌ویژه برای کودکان، سالمندان و افراد با نقص ایمنی. 

داوود یاردگاری‌نیا، متخصص بیماری‌های عفونی و استاد دانشگاه شهید بهشتی، در گفت‌و‌گو با میزان درباره نگهداری برخی از حیوانات همانند سگ و یا گربه در داخل منازل گفت: نگهداری غیراصولی این حیوانات می‌تواند خطر‌های مهم بهداشتی برای انسان ایجاد کند. تماس با مدفوع گربه آلوده، سبزیجات و غذای آلوده می‌تواند به انتقال انگل منجر شود؛ شایع‌ترین محل درگیری کبد و بعد ریه است، اما ممکن است در مغز، استخوان، طحال یا سایر اندام‌ها هم دیده شود. این کیست‌ها ممکن است مدت‌ها بی‌علامت بمانند و به‌تدریج بزرگ شوند. این بیماری برای زنان باردار و افراد دارای ضعف ایمنی خطر بیشتری دارد.

وی ادامه داد: مدیریت حیوانات خانگی خصوصا به صورت غیر علمی می‌تواند تهدیدی برای سلامت خانواده باشد. نگهداری هم‌زمان و غیرایمن سگ و گربه در محیط‌های مسکونی می‌تواند انسان را در معرض گروهی از بیماری‌های مشترک انسان و حیوان قرار دهد. این بیماری‌ها از راه تماس مستقیم با حیوان، آلودگی مدفوع، خراش و گازگرفتگی، یا انتقال انگل‌ها و عوامل عفونی از محیط آلوده منتقل می‌شوند. در حوزه بیماری‌های پوستی، سالک و درماتوفیتوز (قارچ پوستی) از مهم‌ترین خطر‌ها هستند و در برخی شرایط کک و کنه نیز موجب ضایعات و خارش پوستی می‌شوند. در حوزه بیماری‌های گوارشی، توکسوپلاسموز و کیست هیداتید از مهم‌ترین زئونوز‌ها هستند که می‌توانند از طریق تماس با مدفوع آلوده، آلودگی دست و غذا، سبزیجات نشسته یا مصرف مواد غذایی آلوده منتقل شوند

کیست هیداتید

یادرگاری نیا یکی دیگر از بیماری‌های مهم ناشی از تماس با سگ‌ها را کیست هیداتید عنوان کرد و گفت: این بیماری انگلی از طریق تخم انگل موجود در مدفوع سگ آلوده منتقل می‌شود. در صورتی که دست، غذا، سبزیجات یا آب آلوده شود، انسان ممکن است به بیماری مبتلا شود.

یادگاری‌نیا افزود: پس از ورود انگل، کیست‌ها بیشتر در کبد و ریه تشکیل می‌شوند، اما ممکن است سایر اندام‌ها را نیز درگیر کنند. این بیماری گاه تا مدت‌ها بدون علامت است، ولی با بزرگ‌شدن کیست می‌تواند موجب درد شکم، سرفه، تنگی نفس، فشار بر اندام‌ها و اختلال عملکرد آنها شود. مهم‌ترین خطر آن، پارگی کیست و بروز واکنش آلرژیک شدید یا انتشار عفونت در بدن است. درمان بسته به محل و اندازه کیست شامل دارودرمانی با آلبندازول، روش‌های مداخله‌ای و در موارد لازم جراحی است. پیشگیری بر پایه شست‌وشوی دست، ضدعفونی سبزیجات و مراقبت دامپزشکی حیوانات انجام می‌شود.

وی به بررسی ابعاد بیماری منتقل شوند از گربه‌ها و سگ‌های خانگی به صاحبانشان اشاره و بیان کرد: کیست هیداتید بیشتر کبد و ریه را درگیر می‌کند، اما امکان درگیری سایر اندام‌ها نیز وجود دارد.

یاردگاری‌نیا درباره علائم این بیماری اظهار کرد: بسیاری از بیماران در مراحل اولیه بدون علامت هستند، اما با بزرگ شدن کیست ممکن است درد قسمت راست و فوقانی شکم، بی‌اشتهایی، تهوع، سرفه‌های مزمن، تنگی نفس یا علائم فشاری در اندام درگیر بروز کند.

وی افزود: درمان این بیماری بسته به محل و اندازه کیست، شامل دارودرمانی ضدانگلی، جراحی یا اقدامات مداخله‌ای تخصصی است و در صورت پارگی کیست، عوارض شدید و خطرناک ایجاد می‌شود.

یاردگاری‌نیا درباره نگهداری حیوانات خانگی نیز هشدار داد و گفت: نگهداری سگ و گربه بدون مراقبت دامپزشکی منظم، واکسیناسیون، رعایت بهداشت محیط و کنترل انگل‌ها می‌تواند خطر انتقال برخی بیماری‌ها را افزایش دهد. به همین دلیل، واکسیناسیون، انگل‌زدایی، مراجعه منظم به دامپزشک، رعایت بهداشت دست و محیط، و جلوگیری از تماس حیوان با منابع آلودگی برای کاهش خطر ضروری است.

رصد رویدادهای حوزه دامپزشکی و صنایع دام و طیور با درگاه های ارتباطی فاخته در «تلگرام»، «ایتا»، «بله» و «سروش»

دیدگاه خود را در خصوص این گزارش، از قسمت نظرات، به اشتراک بگذارید.

وی افزود: بیماری‌های انگلی، قارچی، گوارشی و برخی عفونت‌های ناشی از تماس با مدفوع، بزاق، خراش یا گزش حیوانات خانگی قابل انتقال است. به همین دلیل، افراد باید از تماس نزدیک و غیربهداشتی، به‌ویژه در مورد کودکان، سالمندان، زنان باردار و بیماران دارای نقص ایمنی، پرهیز کنند.

وی تاکید کرد: حتی اگر حیوان واکسینه شده باشد، رعایت اصول بهداشت فردی و محیطی همچنان ضروری است، زیرا همه بیماری‌های مشترک فقط با واکسن قابل پیشگیری نیستند.