چرا حق، حق نماند و عدالت، سلیقه‌ای شد؟

فاخته- آنچه می خوانید دلنوشته یکی از عزیزان بازنشسته دامپزشکی در یکی از استان هاست.

«بالاخره امروز، پس از حدود یک سال و نیم انتظار، پاداش پایان خدمت اینجانب پرداخت شد... با عرض سلام و ادب خدمت همه دوستان، همکاران و عزیزان گرامی

بالاخره امروز، پس از حدود یک سال و نیم انتظار، پاداش پایان خدمت اینجانب پرداخت شد.
طرح این موضوع صرفاً از باب بیان واقعیتی است که شاید برای بسیاری از همکاران قابل تأمل باشد، نه از سر گلایه شخصی.
در بسیاری از دستگاه‌ها، مدیران با نگاه مثبت به منافع و مصالح همکاران، تلاش می‌کنند فرآیند بازنشستگی به گونه ای باشد که انتظار جهت دریافت مطالبات پایان خدمت همکاران پس از سال‌ها خدمت، با کمترین دغدغه و در کوتاه‌ترین زمان ممکن از حقوق قانونی خود بهره‌مند شوند. همچنین برنامه ریزی در نحوه زمان‌بندی بازنشستگی می‌تواند در بهره‌مندی از مزایای قانونی و محاسبه حقوق و مزایا نیز مؤثر باشد.
متأسفانه در اداره کل این موضوع برای اینجانب و آقای مهندس ..... در نتیجه اتخاذ تصمیمات سلیقه ای به شکل دیگری رقم خورد و در نهایت، پاداش پایان خدمت اینجانب از تاریخ ۱۹ خرداد ۱۴۰۴ تا امروز، یعنی پس از حدود یک سال و  سه ماه ، یعنی پانزده ماه پرداخت شد.
بدون ورود به قضاوت درباره علل و انگیزه‌های این تأخیر، به نظرم آنچه در مدیریت یک مجموعه اهمیت دارد، رعایت عدالت، پرهیز از تصمیمات سلیقه‌ای، حفظ کرامت همکاران و نگاه مسئولانه به حقوق و مطالبات آنان است.
 اینجانب همواره معتقد بوده‌ام که مدیریت، پیش از آنکه یک جایگاه باشد، یک امانت و مسئولیت است.
 مدیری که دغدغه اصلی او فقط و فقط حفظ پست تصدی خود باشد نه خدمت به کارکنان، و نه رعایت عدالت و حفظ کرامت سرمایه انسانی، نه تنها اعتماد را از بین می‌برد، بلکه آثار ظلم و ستم هایی که در حق همکاران روا داشته است تا سال‌ها در ذهن کارکنان باقی خواهد ماند
به هر حال با سپردن شخص تصمیم گیرنده اصلی به خداوند متعال به شخصه خود اینجانب ضمن اینکه هیچ وقت در موردشان دعای خیر ندارم و  آرزو دارم که چنین اشخاصی هیچ وقت در مسند پست نباشند چرا که واقعا هر چقدر بیشتر در مسند باقی بماندن بیشتر ماهیت خود را به مجموعه می شناسناند.
در خاتمه، با عرض پوزش و احترام از تمامی همکاران عزیز و گرامی، هدف از مطرح کردن این مسائل، ایجاد حاشیه نیست  بلکه واقعیتی بود که در این  اداره کل بر اثر بی تدبیری و ...  افتاد؛ چرا؟ چون حق، حق نماند و عدالت نیز سلیقه ای شد و جایگاه و منزلت همکاران  قربانی برداشت های
 شخصی و دلخوری مدیریتی شد 
  با این امید که شأن، حرمت و حقوق هیچ همکاری، به‌ویژه پس از سال‌ها خدمت، نادیده گرفته نشود.»

بهروز کریم زاده